Bon dia allemaal in het koude Nederland, hier het eerste berichtje uit de Tropen.
Na een jaar dat werkelijk voorbij gevlogen is zetten we afgelopen zondag alweer voor de 9de keer voet op Curaçaose bodem. Na de koude zondagochtend in Nederland en de tocht die je de hele weg voelde in het vliegtuig was het een verademing om de warmte van Curacao door je spijkerbroek heen te voelen kruipen toen we door de slurf naar de aankomsthal liepen. De controle ging snel, de koffers lagen al na 5 minuten wachten op de band en de securitycheck was ook bijzonder snel. Niks pocco pocco vandaag op Hato. Daar houden wij als Nederlanders van. Remy had de auto al gebracht, dus gauw de sleutel in ontvangst nemen en gaan met die banaan naar ons appartement J&W Apartments. Hetzelfde stekkie als vorig jaar. Heerlijk om er weer te zijn. Snel de koffers uitgepakt en naar Pizzeria Il Forno gereden. Voor ons was het inmiddels al 2 uur 's nachts maar de hongerklap was groter dan de slaap. Na een overheerlijke pizza sloeg de vermoeidheid dubbel en dwars toe dus niet veel later was het erg rustig in appartementje St. Eustasius.
Zoals gewoonlijk wel weer erg vroeg wakker. Het blijft raar die tijdsverschillen.
Na een ontbijtje moest eerst de koelkast gevuld worden dus op naar de AH. Ondertussen een appje van Manouk dat ze in de winkel aan het werk was en dat de fiets voor Ries klaarstond. Natuurlijk reageerden we niet op de app en als verrassing gelijk naar de winkel gereden. Aangezien we hun bezoek aan Nederland hadden gemist afgelopen zomer door onze vakantie, hadden we elkaar een jaar niet gezien. Op Barry moeten we nog een weekje wachten, die is fietsen in Chili.
Daarna op naar Mambo Beach, hoog tijd om te relaxen. De nieuwe boulevard is inmiddels klaar en het ziet er schitterend uit. Erg leuke winkels gespot, dus binnenkort maar eens ff shoppen daar. Niet lang nadat we op de bedjes waren neergeploft kregen we gezelschap van Brit en Manouk. Max was spelen bij een vriendje en Brit wilde wel even naar Ries en Mar op het strand. Met een hard BOEEEE werden we opgeschrikt door haar komst. Wat een heerlijke meid is het toch en net of ze ons gisteren nog had gezien werden we begroet met een dikke knuffel, niks verlegen. Al gauw was Ries druk in de weer met zandkastelen bouwen, Brit ingraven als zeemeermin en krabbetjes kijken op de rotsen.
Hierdoor hadden Manouk en ik alle tijd om bij te kletsen. Zo gezellig. We hadden een heerlijke strandmiddag.
's Avonds heerlijk gegeten bij De Kleine Wereld en natuurlijk een ijsje halen bij onze favoriete ijssalon Bella Italia. Kortom, we zijn weer "thuis" en zijn al volop aan het genieten!
Na een jaar dat werkelijk voorbij gevlogen is zetten we afgelopen zondag alweer voor de 9de keer voet op Curaçaose bodem. Na de koude zondagochtend in Nederland en de tocht die je de hele weg voelde in het vliegtuig was het een verademing om de warmte van Curacao door je spijkerbroek heen te voelen kruipen toen we door de slurf naar de aankomsthal liepen. De controle ging snel, de koffers lagen al na 5 minuten wachten op de band en de securitycheck was ook bijzonder snel. Niks pocco pocco vandaag op Hato. Daar houden wij als Nederlanders van. Remy had de auto al gebracht, dus gauw de sleutel in ontvangst nemen en gaan met die banaan naar ons appartement J&W Apartments. Hetzelfde stekkie als vorig jaar. Heerlijk om er weer te zijn. Snel de koffers uitgepakt en naar Pizzeria Il Forno gereden. Voor ons was het inmiddels al 2 uur 's nachts maar de hongerklap was groter dan de slaap. Na een overheerlijke pizza sloeg de vermoeidheid dubbel en dwars toe dus niet veel later was het erg rustig in appartementje St. Eustasius.
Zoals gewoonlijk wel weer erg vroeg wakker. Het blijft raar die tijdsverschillen.
Na een ontbijtje moest eerst de koelkast gevuld worden dus op naar de AH. Ondertussen een appje van Manouk dat ze in de winkel aan het werk was en dat de fiets voor Ries klaarstond. Natuurlijk reageerden we niet op de app en als verrassing gelijk naar de winkel gereden. Aangezien we hun bezoek aan Nederland hadden gemist afgelopen zomer door onze vakantie, hadden we elkaar een jaar niet gezien. Op Barry moeten we nog een weekje wachten, die is fietsen in Chili.
Daarna op naar Mambo Beach, hoog tijd om te relaxen. De nieuwe boulevard is inmiddels klaar en het ziet er schitterend uit. Erg leuke winkels gespot, dus binnenkort maar eens ff shoppen daar. Niet lang nadat we op de bedjes waren neergeploft kregen we gezelschap van Brit en Manouk. Max was spelen bij een vriendje en Brit wilde wel even naar Ries en Mar op het strand. Met een hard BOEEEE werden we opgeschrikt door haar komst. Wat een heerlijke meid is het toch en net of ze ons gisteren nog had gezien werden we begroet met een dikke knuffel, niks verlegen. Al gauw was Ries druk in de weer met zandkastelen bouwen, Brit ingraven als zeemeermin en krabbetjes kijken op de rotsen.
Hierdoor hadden Manouk en ik alle tijd om bij te kletsen. Zo gezellig. We hadden een heerlijke strandmiddag.
's Avonds heerlijk gegeten bij De Kleine Wereld en natuurlijk een ijsje halen bij onze favoriete ijssalon Bella Italia. Kortom, we zijn weer "thuis" en zijn al volop aan het genieten!
Leuk om te lezen. Heel veel plezier daar!
BeantwoordenVerwijderenGroet uit een grijs, koud, druilerig uitziend nederland.. ;)
Heerlijk om met jullie mee te mogen reizen en op dushi te Korsou te zijn.
BeantwoordenVerwijderenPrachtige foto's. Brit had me via Skype al verteld dat ze met Ries naar de krabjes was gezwommen, op zijn rug.
Mama en Marjolein waren :kletstantes" die niet naar de overkant durfden te zwemmen, aldus Brit. Geniet van jullie tijd op Curacao. Groetjes uit en donker N.dal.
Mooie foto's van een heerlijk eiland waar weer volop genoten wordt door jullie. Van Brit had ik al gehoord dat ze met Ries naar de krabjes was gezwommen op zijn rug en dat mamanouk en jij dit niet durfden en dat jullie het te druk hadden met bijkletsen, "kletstantes', aldus Brit. Leuk om weer jullie blog te lezen. Geniet van alles.
BeantwoordenVerwijderen