Tijdens onze vakantie vorig jaar brachten we een bezoek aan Zeehondencentrum Pieterburen. Sindsdien heb ik deze beestjes in mijn hart gesloten en ben ik donateur geworden. Ik volg alles wat er in Pieterburen gebeurd op de voet en mijn grootste wens is het live meemaken van het vrijlaten van zeehonden die weer terug kunnen naar huis, terug naar de Waddenzee.
Zaterdag 4 september is het eindelijk zover. Na een kwakkelzomer met veel regen hebben we vandaag geluk. Het beloofd een prachtige dag te worden. We stappen om 12 uur in de auto en rijden in ruim 2 uur naar de haven van Lauwersoog. We zijn op tijd, dus drinken een bakje koffie bij restaurant Schierzicht. Als ik de auto van het Zeehondencentrum zie staan ben benieuwd welke zeehondjes we vandaag gaan vrijlaten. Het zijn Tarzan, Jane en Timmy die nu nog in hun kisten staan te wachten op alles wat komen gaat. Rond 15.00 uur is de boot gearriveerd en de kisten met de zeehondjes worden op het ponton gezet dat achter onze boot gehangen wordt. We gaan met 26 mensen aan boord en schipper Anton heet ons welkom. Onderweg geven de medewerkers van Pieterburen uitleg over wat er gaat gebeuren vandaag, waar we heen gaan en veel info over de zeehonden.
De zee is rustig en we varen naar de Kuipersplaat, een zandplaat vlakbij Schiermonnikoog. Op de zandplaat zien we al een aantal zeehondjes liggen. Wij varen een stukje verder om de dieren niet te storen.
De eerste groep met een paar sterke mannen vaart als eerste naar de zandplaat en tillen de kisten met de zeehonden het strand op. De tweede groep wordt opgehaald en alles wordt in gereedheid gebracht voor de vrijlating. Ik heb hier al tientallen filmpjes van gezien, maar om er nu daadwerkelijk bij te zijn doen de tranen in mijn ogen schieten. Wat een mooi moment.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten