LAAT JE BETOVEREN IN NOORWEGEN - 2012

16 t/m 20 mei zijn we samen met Henk en Jolanda op vriendenbezoek geweest bij Marcel en Gerda in het mooie Noorwegen. Woensdagochtend om 7.00 uur stapten we in de stromende regen in het vliegtuig om 1 uur en 45 minuten later te landen in een ook kletsnat Oslo. De Noorse taal blijkt niet moeilijk te raden en dus volgen we de bordjes "UT". Daarna op zoek naar de huurauto's. Ook dat was snel gevonden. Na de sleutels van een gloednieuwe Opel Astra Station in ontvangst te hebben genomen (het kost een paar centen om een auto in Noorwegen te huren, maar dan heb je ook wat) konden we op weg naar Marcel en Gerda in Hovet in het Hallingdal. Toch een rit van zo'n uurtje of 4. De afstand is ruim 200 km, maar omdat je nergens harder dan 80 km mag rijden doe je er ietwat lang over. Noorwegen kent een traject controle systeem en als je hier te hard rijdt word je er keihard op afgerekend! Het wegennet is supersimpel en snel verdwalen doe je hier niet aangezien door de dalen vaak maar één weg loopt. De weg ernaar toe is prachtig. Onderweg geniet je met volle teugen van het Noorse landschap.

Na zo'n 2,5 uur sturen zijn we gestopt in het plaatsje Flå. Hier is een Mac Donalds en een leuk winkelcentrumpje. Je herkent het dorp Flå aan een levensgrote beer op de parkeerplaats, dit omdat je hier een berenpark kunt bezoeken.

Na nog eens 1,5 uur rijden waren we dan eindelijk in Hovet waar Joren en Robin al ongeduldig voor het raam stonden te wachten. Wauw wat een waanzinnig leuk huis was mijn eerste gedachte. Natuurlijk al vaker foto's gezien, maar als je dan het hele plaatje ziet is het nog leuker. Echt een plekje om verliefd op te worden!

Na een hartelijke ontvangst was het tijd voor koffie met echte Noorse warme wafels. Het hele huis rook er naar en ze smaakten verrukkelijk. Daarna kon de koffer leeg. We hadden van alles mee, ontbijtkoek, roze koeken, veel hagelslag, drop, kaas en natuurlijk een aantal Nederlandse boeken. Na een rondleiding door het huis was inmiddels de zon gaan schijnen en hebben we heerlijk genoten van het zonnetje op de veranda.

Gerda opperde het idee om een stukje te gaan wandelen langs het riviertje. We waren nog maar net in het bos toen iemand vroeg wat voor keutels er op het pad lagen en die bleken van een eland te zijn. Toen ik opkeek zag ik in de verte iets bewegen, toen ik zei dat ik een eland zag geloofde niemand mij natuurlijk want Gerda had al gezegd dat de elanden, nu de sneeuw aan het smelten is, weer teruggaan de bergen in. Maar ik had wel gelijk. Helaas was het dier snel verdwenen tussen de bomen. Wij heel zachtjes verder gelopen, want die wilden we nog wel een keertje zien en ja hoor even later zagen we het jong weer, dit keer met z'n moeder. Zo waanzinnig leuk om te zien maar helaas hebben we hier geen foto van kunnen nemen want ze schrokken zo van ons dat ze niet wisten hoe snel ze weg moesten komen. Gelukkig kunnen we wel zeggen dat we elanden hebben gezien. Het was een heerlijke wandeling, alleen jammer dat die eindigde met een stevige regenbui.

17.MAI
De volgende dag was het 17.mai een nationale feestdag in Noorwegen. De bevolking draagt de nationale kleding van het land en loopt mee in de optochten die in de dorpen en steden worden gehouden. Het verzamelpunt in Hovet is het dorpshuis. Toen we daar binnenstapten gingen we tientallen jaren terug in de tijd. Richard zei; ik waan me in "Het kleine huis op de prairie" en zo voelde het ook echt. Maar het was ontzettend leuk dit van dichtbij mee te maken. Helaas was het weer deze dag erg slecht. Toen we uit bed stapten sneeuwde het behoorlijk en dat ging later over in regen. De optocht viel enigszins in het water maar dat mocht de pret niet drukken en de meeste inwoners van Hovet liepen toch mee.

Na de optocht was het tijd voor koffie met heerlijke taart, cake of broodjes. Het was heerlijk, hmmm.

Daarna verplaatste het gebeuren zich naar de school van Hovet waar je Oud-Noorse spelletjes kon beoefenen. Dat verschilt trouwens niet veel van de Oude-Hollandse spellen. Aardappelloop, steltlopen, hoefijzergooien en melkbuswerpen. Gerda, Henk en Richard deden fanatiek mee. Henk won nog een bootreisje Denemarken, maar dat heeft ie afgestaan aan de nummer twee. Na al deze indrukken en na door en door koud te zijn geworden gauw weer op huis aan.

Door het slechte weer hebben we er een lummeldagje van gemaakt en hebben spelletjes gedaan te beginnen met Party & Co. Na een aantal hilarische momenten, zoals de lipleespogingen tussen Marcel en Gerda (die jammerlijk mislukten) en het uitbeelden van het woord "trimmen" door Richard zijn Henk en Richard uiteindelijk de grote winnaars geworden. Hierdoor hadden we de smaak te pakken en na het eten gingen we door met het "Ik hou van Hollandspel". Ik ontpopte me als spelleider (soms lijder met een lange ij) Linda de Mol en dat viel soms niet mee want het was lachen, gieren, brullen. Ook hier werd Henk de grote winnaar! Tegen middernacht nog een potje Hints gedaan waarbij we personen moesten uitbeelden. Jammer dat ik de Tenalady niet had meegenomen want ik heb werkelijk in m'n broek gepiest van het lachen. De uitbeeldingen van Frits Bom (Marcel), Ron Brandsteder (Richard) en vooral Schmutsiger Harry (Henk) zullen ons nog lang bijblijven!

FLÅM & STEGASTEIN
Vrijdag was het plan om naar Flåm te gaan. Een plaats die al heel lang op mijn verlanglijstje stond om eens te bezoeken. Flåm ligt op 90 km van Hovet. Een supermooie rit. Eerst langs het skigebied Sudndalen op 10 km van Hovet en hoe hoger we kwamen hoe meer sneeuw er lag. Hierboven was het ook een heel stuk kouder dan in het dal. Toen de berg weer af naar het volgende dal. En wat een mooie uitzichten hadden we onderweg. We moesten 14 tunnels door. Het was hier ook veel groener dan Hovet en omgeving omdat het een stuk lager ligt.

Aangekomen in het dal zijn we een stuk de berg opgereden naar het uitkijkpunt Stegastein. Ben je hier in de buurt, ga er een kijkje nemen het is zoooo vreselijk mooi.Vanaf een parkeerplaats is een langwerpig platform van hout gemaakt met uitzicht op het onderliggende Aurlandsfjord. De oprit is 4 meter breed en 30 meter lang en ligt 640 meter boven de zeespiegel. Het einde van het platform wordt gekenmerkt door een glazen scherm, wat de indruk geeft rechtstreeks op de Aurlandsfjord te staan. Je moet hier zeker geen last hebben van hoogtevrees!

Daarna dan eindelijk door naar Flåm. Flåm is een heel klein plaatsje wat het moet hebben van het toerisme. Per jaar leggen hier zo'n 115 cruiseschepen aan. Ook vandaag lag er een boot en het was er gezellig druk met mensen van allerlei nationaliteiten/pluimage. Dit keer een ander cruisepubliek dan op de Antillen, maar oh oh wat zagen sommigen er weer uit, we hebben wel gelachen!
In het plaatsje zelf zijn wat hotels/appartementen, toeristenwinkels en restaurantjes. Ook kun je hier bij Marcel (die daar door de week werkt) een mountainbike huren om de bergen in te gaan. Het dorpje is al sinds eind 19e eeuw een populaire bestemming voor toeristen die de Noorse fjorden en natuur willen bezoeken. En dat die natuur mooi is hebben we met eigen ogen kunnen aanschouwen!

Als je in Flåm bent kun je eigenlijk niet heen om een ritje met het treintje de Flåmsbana. Het is niet goedkoop, want voor een retourtje betaal je 360 kronen (+ 45 euro) per persoon. Heen en terug duurt zo'n 2 uur. Je stapt midden in Flåm op een mooie ouderwetse trein en dan begint de mooie rit naar boven, naar het plaatsje Myrdal. Onderweg kom je door 20 tunnels en stopt de trein bij een aantal kleine stationnetjes. Ook stopt ie een keertje om een andere trein te laten passeren. Bij de Kjosfossen waterval stopt de trein eveneens en daar kun je uitstappen om foto's van de waterval te nemen. Het eindpunt van de trein is zoals gezegd Myrdal. Een plaatjes wat op 866 meter hoogte ligt. Hier staat de trein een kwartier stil voordat hij weer terugrijdt naar Flåm. Vanuit de trein kun je hele mooie foto's maken.

Op de terugweg nog wat in de sneeuw gespeeld en dat was koooouuuddd, brr!!!
Daarna hebben Gerda en ik nog boodschappen gedaan en wijn gehaald bij de Birkelund Camping en zo kwam het dat we pas om 22.00 uur aan tafel zaten. Maar omdat het zolang licht in is Noorwegen  heb je dat helemaal niet in de gaten.

GEILO & ÅL

Zaterdag, alweer onze één na laatste dag in dit prachtige land. We gaan naar Geilo en Ål. 

25 km van Hovet ligt Geilo, een bekend Noors skigebied. Alhoewel de sneeuw nog op de pistes ligt zijn de liften vanaf 1 mei gesloten. Op dit moment hoef je niet voor je plezier naar Geilo, want het centrum is één grote bouwput en dat is jammer. Je hebt hier leuke winkels. We hebben rondgekeken in de sportwinkel waar Marcel heeft gewerkt en samen met Gerda "leuke" zuidwesters gepast. En nog in een Noorse delicatessenwinkel annex museum geweest! Hier Richard en Joren gekiekt op een originele Noorse slee, de Sparke. Daarna door naar Ål. Eén van de grotere plaatsen nabij Hovet. Ook daar wat gewinkeld en heerlijk aan de koffie gezeten!

Op de terugweg zijn we in Hovet gestopt bij de zogenaamde energietrap, een trap van 400 treden. De oorspronkelijk trap had 1700 treden maar die mag eigenlijk niet meer gebruikt worden. Al traint Marcel hier af en toe nog stiekem met Hege en Håvard Bøkko, de bekende Noorse schaatsers die ook uit Hovet komen. Deze trappen zijn ook bekend door o.a. Johann Olav Koss en Bart Veldkamp die hier wel eens trainden. Natuurlijk hebben wij de trap ook beklommen (de 400 dan hè) en boven heb je een waanzinnig uitzicht. Door het bos zijn we teruggelopen naar de auto.

Nu we toch zo sportief bezig waren, bedacht Gerda doodleuk dat we ook nog wel ff naar de Hivjufossen waterval konden klimmen. Pffft dat is wel heel veel inspanning op 1 dag, maar natuurlijk wilde ik dat niet missen. En zo kwam het dat ik, stijve Harry, de berg op klauterde. Het eerste stuk was behoorlijk steil en toen we ook nog een riviertje moesten oversteken wilde ik de handdoek in de ring gooien maar ik heb doorgezet en even later zagen we inderdaad de waterval. Niet echt groots maar toch zeker de moeite van het klimmen waard. Nadat we weer heelhuids beneden waren zijn Ries en ik met de auto naar huis gereden en Marcel, Henk en Gerda gingen door het bos terug en hebben daar nog eens 4 elanden gespot, zo gaaf!

En helaas komt ook aan deze vakantie weer een einde. Zondag na het ontbijt zijn we weer in de Astra gestapt om de 4 uur terug naar het vliegveld Gardermoen in Oslo te rijden. Om 21.00 uur waren we moe maar zeker voldaan weer thuis. Gerda en Marcel harstikke bedankt voor de gastvrijheid, gezelligheid en alle mooie dingen die jullie ons hebben laten zien!

Nog meer verhalen uit Noorwegen lezen? Neems eens kijkje op de weblog van Marcel en Gerda. http://sleekinginorge.wordpress.com/

Bye Bye Norway