WEER "THUIS"

Tja zo voelt het nou eenmaal als je voor de zevende keer landt op Hato Airport, als ons tweede thuis. Alles weer zo vertrouwd en het gelukszalige gevoel van "we zijn er weer"! Als die vliegtuigdeuren opengaan en je voelt die zalige warmte dan denk ik "zie je wel, ik ben in het verkeerde land geboren".

Maar laten bij het begin beginnen. Gisterochtend rond kwart voor 9 hebben we de deur achter ons dichtgetrokken en uitgezwaaid door moeders die op de katten past reden we naar Schiphol. Eerst de auto op lang parkeren achtergelaten, in de bus gestapt, inchecken en na wat rondneuzen op onze luchthaven stapten we tegen half 2 aan boord van onze Arkefly-vlucht. We moesten opstijgen vanaf de Polderbaan, dus dat betekent een heeeeel eind taxiën voordat je daadwerkelijk de lucht inkan.
Precies om 14.00 uur waren we onderweg. We zouden ongeveer 11 uur  moeten vliegen, maar we hadden een harde wind mee, dus we waren al na 9,5 uur vliegen op Curacao, echt supersnel en de vlucht verliep heel erg rustig. Weinig tot geen turbulentie, heerlijk wat films gekeken en gelezen zodat we voor ons gevoel helemaal niet lang in die kist gezeten hebben.

Half 7 Curacaose tijd (het is hier 5 uur vroeger) stonden we in de aankomsthal op de koffers te wachten. Helaas had ons "autoverhuurmannetje" niet op internet gekeken en wist dus niet dat ons vliegtuig ruim een uur eerder dan gepland geland was. Maar na een telefoontje beloofde hij er met 20 minuutjes te zijn. Die 20 minuutjes kennen we inmiddels van die Antillianen, dus we zijn op een bankje neergeploft en hebben heel gezellig met een lokale mevrouw zitten kletsen. Na een kwartier heb ik het kenteken van onze huurauto eens opgezocht en met dat ik het opnoem rijdt hij de parkeerplaats op. Nee maar, deze Antilliaan is OP TIJD, het kan dus wel! Na de kennismaking met Remy, wat een vreselijk aardige man, hebben we de koffers ingeladen en zijn met Remy naar zijn huis in Brievengat gereden. Daar wat gedronken en de papieren in orde gemaakt en toen vamos, op naar ons appartement. Onderweg kwamen we langs de Mac en aangezien onze magen behoorlijk aan het knorren waren besloten we een burgertje te happen. Het was niet echt druk. Twee rijen met twee wachtenden voor ons. Achter de toonbank was het drukker, zeker 25 man was "druk" in de weer. Ik vraag me nog steeds af waarmee want een kleine 10 minuten later was er nog geen burgertje ingepakt en geen frietje geschept en iedereen stond geduldig te wachten. Tja, we zijn in de Tropen, maar ik was nog niet in de pocco-pocco-modus. Ik zag Ries vanaf zijn zitplaats al het afnok-gebaar maken en dat hebben we toen maar gedaan, anders hadden we er volgens mij nu nog gestaan.

Inmiddels was het half 9 en besloten we dat het tijd was naar ons appartement te rijden. Daar werden we heel erg gastvrij onthaald door Bram, Erica en hun lieve rottweiler Isa, die een zeer hoog knuffelgehalte heeft. Ja ja , we zijn al vriendjes hoor! Het is erg leuk om Bram en Erica nu eens persoonlijk te leren kennen, wij lezen al jaren hun Bonbini-weblog en hebben zo ook het gevoel hun al jaren te kennen. Gek is dat. Na wat te drinken op de porche van hun waanzinnig gave huis kregen we een rondleiding door het appartement. Op de plaatjes is het mooi, maar in het echie is het nog veeeeel mooier. Ik weet niet of ik hier nog wel weg wil!!!!! Maar goed, de koffers binnen gezet en toen moest er echt wat brandstof in. Wij naar Pizzeria El Forno gereden om een overheerlijke pizza in recordtempo naar binnen te werken (als ie van karton was geweest hadden we er volgens mij ook geen moeite mee gehad, zo'n honger hadden we, hihi).

Normaal gesproken, als we dan wat gegeten hebben kakken we helemaal in. Voor ons is het tenslotte toch 5 uur later en we waren intussen al bijna 22 uur in touw. Maar nee hoor, dat mannetje met de hamer kwam niet en om half 12 stonden we nog fris en fruitig onze koffers uit te pakken. Vannacht zeer weinig geslapen, was én ben nog steeds niet moe (nee, ik heb geen XTC of wat dan ook gebruikt om fit te blijven) en vanochtend om kwart voor 6 hield ik niet meer uit in bed, vandaar dus ook dit snelle verslag! Inmiddels wordt het hier licht en ontwaakt Curacao langzaam. DE VAKANTIE IS BEGONNEN...!!!

Mijn uitzicht op dit moment. Kan niet beter toch????