Eindelijk weer eens een verhaaltje vanuit de Tropen. Helaas zal het zonder foto's gepaard gaan, want het lukt helaas niet om vanuit ons resort te bloggen. Ze hebben daar een Amerikaanse virusscanner die alles van weblog blokkeert, er schijnt teveel sex op te staan zegt de melding!!! Volgens mij heb ik daar toch nog nooit over geblogd (en daar zit ook niemand op te wachten... hahaha) Heb van alles geprobeerd om deze scanner te omzeilen, maar helaas dat krijgt deze wizzkid helaas niet voor elkaar ;-)
Tot nu toe vermaken we ons uitstekend. Elke dag stralend mooi weer en dus al veel aan het strand gelegen (mambo, Blauwbaai en PortoMari hebben we inmiddels al bezocht). PortoMari was een heel avontuur. Richard en Barry zouden daar op de fiets heengaan, Manouk met de kids in de auto en ik in onze eigen auto. Door de regen van de afgelopen maanden zijn de wegen hier vreselijk slecht. Dat is normaal al het geval, maar het is nu echt droevig. Het lijkt wel een gatenkaas. Maar ik mocht niet klagen en was bijna bij PortoMari toen het noodlot toesloeg. Ik reed door een plas en daaronder zat een grote kuil. Ik voelde het direcht, LEKKE BAND! Balen balen balen, helemaal in mijn eentje ergens in the middle of nowhere. Eerst de mannen gebeld, maar die waren bij lange na niet in de buurt. Toen Manouk gebeld. Die was inmiddels al op het strand maar is toch gelijk gekomen. Met haar basiskennis zijn we begonnen de band te verwisselen. Toen we het klusje bijna hadden gefixed belden de mannen waar we toch stonden... Weer uitgelegd en meteen daarna, toen we het laatste boutje aandraaiden kwamen ze de bocht omfietsen. Hoe toevallig... Volgens mij hebben ze staan wachten tot we klaar waren. Maar we hebben het toch maar mooi voor elkaar gekregen, als dat geen GIRLPOWER is...
Vanochtend zijn we naar Willemstad gegaan. Heerlijk gezeten op de Handelskade en geshopt. Was nl. van de week stapelverliefd geworden op een tas (mijn tassentik kent helaas geen grenzen en Richard zag de bui al hangen natuurlijk) en tja, vandaag ben ik 'm maar wezen kopen, stel je voor dat ie volgende week weg is, dat kan natuurlijk niet ;-) Daarna nog even bij Mambo Beach neergestreken en toen kwam de donkere lucht eraan. Het begon keihard te regenen. Vandaar dat ik nu bij Manouk achter de PC zit om dit verhaaltje te typen! Maar ik zie dat het alweer opklaart, dus het wordt weer tijd om naar buiten te gaan.
Tot de volgende keer maar weer!
Tot nu toe vermaken we ons uitstekend. Elke dag stralend mooi weer en dus al veel aan het strand gelegen (mambo, Blauwbaai en PortoMari hebben we inmiddels al bezocht). PortoMari was een heel avontuur. Richard en Barry zouden daar op de fiets heengaan, Manouk met de kids in de auto en ik in onze eigen auto. Door de regen van de afgelopen maanden zijn de wegen hier vreselijk slecht. Dat is normaal al het geval, maar het is nu echt droevig. Het lijkt wel een gatenkaas. Maar ik mocht niet klagen en was bijna bij PortoMari toen het noodlot toesloeg. Ik reed door een plas en daaronder zat een grote kuil. Ik voelde het direcht, LEKKE BAND! Balen balen balen, helemaal in mijn eentje ergens in the middle of nowhere. Eerst de mannen gebeld, maar die waren bij lange na niet in de buurt. Toen Manouk gebeld. Die was inmiddels al op het strand maar is toch gelijk gekomen. Met haar basiskennis zijn we begonnen de band te verwisselen. Toen we het klusje bijna hadden gefixed belden de mannen waar we toch stonden... Weer uitgelegd en meteen daarna, toen we het laatste boutje aandraaiden kwamen ze de bocht omfietsen. Hoe toevallig... Volgens mij hebben ze staan wachten tot we klaar waren. Maar we hebben het toch maar mooi voor elkaar gekregen, als dat geen GIRLPOWER is...
Vanochtend zijn we naar Willemstad gegaan. Heerlijk gezeten op de Handelskade en geshopt. Was nl. van de week stapelverliefd geworden op een tas (mijn tassentik kent helaas geen grenzen en Richard zag de bui al hangen natuurlijk) en tja, vandaag ben ik 'm maar wezen kopen, stel je voor dat ie volgende week weg is, dat kan natuurlijk niet ;-) Daarna nog even bij Mambo Beach neergestreken en toen kwam de donkere lucht eraan. Het begon keihard te regenen. Vandaar dat ik nu bij Manouk achter de PC zit om dit verhaaltje te typen! Maar ik zie dat het alweer opklaart, dus het wordt weer tijd om naar buiten te gaan.
Tot de volgende keer maar weer!
Submitted on 2011/01/20 at 22:35 via weblog
BeantwoordenVerwijderenOw….daar ging die sms van Ries over dat ik niks tegen je mocht zeggen dat ze stonden te loeren hoe jullie de band verwisselden…OOPS….sorry R
Submitted on 2011/01/21 at 13:56 via weblog
BeantwoordenVerwijderenArme Ries, die ziet geregelt de bui hangen.
De ene keer als jullie op de Handelskade zitten en jij zonodig moet shoppen en verliefd wordt op die mooie tas.
De andere keer bij Mambo letterlijk de bui zien en horen aankomen.
Gelukkig is het nu weer droog en zitten jullie met het probleem, “welk strandje zullen we nemen”?
Hulde voor jullie, bandenverwisselende dames.
Manouk is een kanjer maar dat zij zo goed een band kan verwisselen wist ik niet.
(Je zult maar zo’n dochter hebben!)
Liefs en speciale groetjes aan Ries.
Morgen een feestje????? Mar, geef je Barry een extra knuffel van ons?
Danki.
Submitted on 2011/01/21 at 17:03 via weblog
BeantwoordenVerwijderenhoi mar,
jullie hebben het weer heerlijk zo te lezen.
geniet er maar volop van hoor!
hier vandaag 4 graden, en zelfs een heel klein beetje sneeuw……..
xxx
Submitted on 2011/01/23 at 16:05 via weblog
BeantwoordenVerwijderenHoi Mar en Ries.
Zit ik hier heerlijk te genieten van de nieuwe cd van Marc Antonie en dan komen jou tropische foto’s voorbij van de Antillen. De hele combi van foto’s, muziek en je blog doen me wel weer wat.Jullie genieten volop zie ik op je prachtige foto’s en kan het me heel goed voorstellen want wie waar daar nu niet zijn?Wel jammer dat die scanner er tussen zit en dat je niet kunt bloggen wanneer jij dat wilt.
Je hele reisverslag van de laaste dagen is toch weer zo heerlijk om te lezen.
Ik blijf je volgen tot je volgende blog.
Veel plezier en veel liefs vanuit een koud Denekamp.Ginie xxx