Donderdag 1 juli. Om 4.30 uur loopt de wekker af! Help wat een onmogelijke tijd in de vakantie. Om 5.00 uur zitten we in de auto op weg naar Hato airport. Als we daar rond half 6 arriveren is er al enige activity, maar inchecken kunnen we nog niet voor onze vlucht die om 7.00 uur zal vertrekken. Gelukkig duurt het niet al te lang, maar dan krijgen we te horen dat we 2 uur vertraging hebben. Oh nee hé, zijn we daarom zo vroeg opgestaan. Maar ja, je kunt er niks aan doen, dus wachten, wachten en nog eens wachten. Eindelijk was het 9.00 uur en zaten we in het vliegtuig. Niet zo'n kleintje, maar een behoorlijk toestel met heel weinig passagiers. In 10 minuten stonden we op Flamingo airport op Bonaire. Wat gaat dat snel zeg, 10 minuten, ik zit in Nederland langer in de trein als ik naar mijn werk moet! Een retourtje Bonaire kost 70 euro, dus dat valt best wel mee. Aangekomen op Bonaire lopen we gelijk naar de autoverhuurbalie. De prijzen verschillen nogal. Budget wordt onze partij. We willen een kleine auto, maar daar kunnen we niet mee het Nationaal Park in. Er wordt ons een dikke Pick Up aangeraden. Die kunnen we huren voor 37 euro. In zo'n gave bak willen wij wel een dagje rijden, dus de keus is snel gemaakt.
Eindelijk kunnen we op pad. Als eerste naar het National Park. Je kunt daar 2 routes doen, grote van 35 km en de kleine van 24 km. Voor mij was het al snel duidelijk dat het de korte route werd. Het park is één steenbende. Na een kilometer had ik al genoeg van het gehobbel en gebobbel. Er was weinig te zien qua vogels e.d. Dat vond ik erg jammer. Zo wie zo vond ik het park niet zo bijzonder. Dus na 24 km hobbelen in een pick up was mijn kookpunt bereikt. Het had niet veel langer moeten duren, ik vond er niks aan en gelukkig deelde Richard mijn mening.
Toen via Rincon naar Kralendijk gereden. Kralendijk is een straat met allerlei winkels en daarachter loopt een soort boulevard met barretjes en restaurantjes aan het water. Dat zag er erg leuk uit. Zoiets zou je ook op Curacao moeten hebben. Verder is het klein en niet zoveel te beleven. Daarna naar de andere kant van het eiland gereden. Echt veel strandjes zijn er niet. Je kunt overal de zee in voor een duik. Bonaire is een paradijs voor duikers, maar echte witte zandstranden vind je er nauwelijks. Inmiddels waren we bij het Pekelmeer aangekomen. Hier wordt zout gewonnen en de witte zoutbergen zijn al van verre zichtbaar. Echt een heel mooi gezicht, dat blauwe water en die witte bergen op de achtergrond. Hier staan ook de slavenhuisjes waar vroeger de slaven in woonden. Je hebt de witte en de rode slavenhuisjes en oh wat zijn die dingen klein. Maar wel een mooi gezicht en je kunt er prachtige foto's maken.
Daarna door naar één van de weinige zandstranden van Bonaire, SOROBON. Dit is echt supermooi. Hier heb je echt zand waar je diep in wegzakt, dat vind je zelfs op Curacao nergens. Er staan een paar gave strandtenten. Het water is groenblauw en zoooo warm. We hebben nog nooit een zee gevoeld die zo warm is als daar. Het is heel ondiep en je moet heeeeeeel ver lopen om in het diepe te komen. Je mag, door de vele surfers, maar op een klein stukje zwemmen en dat is jammer. Hier wat gegeten en gerelaxed op een strandbedje.
Inmiddels waren we het eiland alweer bijna rond. Bonaire is echt heel klein. Ik had altijd een bepaalde voorstelling van Bonaire. In mijn gedachten wist ik precies hoe het eruit zag. Helaas bleek dit een te mooie voorstelling te zijn. Eerlijk gezegd viel het ons tegen. Maar daarom hebben we er absoluut geen spijt van dat we zijn gegaan. We hebben ons prima vermaakt deze dag. Bonaire staat nu in ons geheugen als het eiland van de cactussen en de ezels, deze zie je hier echt heel veel. Verder is het heeeeel stil, je komt heel weinig mensen tegen. Nu hoorden we van de locals dat het op het moment wel heel stil is (dat is het op Curacao ook, dus het zal aan de tijd van het jaar liggen).
Als afsluiting hebben we in Kralendijk nog een afzakkertje genomen aan de boulevard. Was echt heel leuk. Inmiddels was het al een uur of 8 en om 21.40 uur zouden we weer terugvliegen. Dus de auto weer ingeleverd en wachten op het vliegtuig. Dit keer wel een kleintje. We zaten als enige blanken met nog 17 anderen in het kleine kistje. Was even wennen hoor, het leek wel een stofzuiger als je het geluid van dat ding hoorde. Maar alles ging goed en na 15 minuten stonden we weer op Hato airport. Het was een geslaagde maar wel heel erg vermoeiende dag!
Het vliegtuig in!
Plek zat...
"Onze" Pick up
Gotomeer
Heeeel veel cactussen op Bonaire
Maar één leguaan gespot
De zoutbergen bij het Pekelmeer
Witte en rode slavenhuisjes (zoooo klein)
Sorobon
Beetje wazig, maar met deze "stofzuiger" gingen we terug!
Eindelijk kunnen we op pad. Als eerste naar het National Park. Je kunt daar 2 routes doen, grote van 35 km en de kleine van 24 km. Voor mij was het al snel duidelijk dat het de korte route werd. Het park is één steenbende. Na een kilometer had ik al genoeg van het gehobbel en gebobbel. Er was weinig te zien qua vogels e.d. Dat vond ik erg jammer. Zo wie zo vond ik het park niet zo bijzonder. Dus na 24 km hobbelen in een pick up was mijn kookpunt bereikt. Het had niet veel langer moeten duren, ik vond er niks aan en gelukkig deelde Richard mijn mening.
Toen via Rincon naar Kralendijk gereden. Kralendijk is een straat met allerlei winkels en daarachter loopt een soort boulevard met barretjes en restaurantjes aan het water. Dat zag er erg leuk uit. Zoiets zou je ook op Curacao moeten hebben. Verder is het klein en niet zoveel te beleven. Daarna naar de andere kant van het eiland gereden. Echt veel strandjes zijn er niet. Je kunt overal de zee in voor een duik. Bonaire is een paradijs voor duikers, maar echte witte zandstranden vind je er nauwelijks. Inmiddels waren we bij het Pekelmeer aangekomen. Hier wordt zout gewonnen en de witte zoutbergen zijn al van verre zichtbaar. Echt een heel mooi gezicht, dat blauwe water en die witte bergen op de achtergrond. Hier staan ook de slavenhuisjes waar vroeger de slaven in woonden. Je hebt de witte en de rode slavenhuisjes en oh wat zijn die dingen klein. Maar wel een mooi gezicht en je kunt er prachtige foto's maken.
Daarna door naar één van de weinige zandstranden van Bonaire, SOROBON. Dit is echt supermooi. Hier heb je echt zand waar je diep in wegzakt, dat vind je zelfs op Curacao nergens. Er staan een paar gave strandtenten. Het water is groenblauw en zoooo warm. We hebben nog nooit een zee gevoeld die zo warm is als daar. Het is heel ondiep en je moet heeeeeeel ver lopen om in het diepe te komen. Je mag, door de vele surfers, maar op een klein stukje zwemmen en dat is jammer. Hier wat gegeten en gerelaxed op een strandbedje.
Inmiddels waren we het eiland alweer bijna rond. Bonaire is echt heel klein. Ik had altijd een bepaalde voorstelling van Bonaire. In mijn gedachten wist ik precies hoe het eruit zag. Helaas bleek dit een te mooie voorstelling te zijn. Eerlijk gezegd viel het ons tegen. Maar daarom hebben we er absoluut geen spijt van dat we zijn gegaan. We hebben ons prima vermaakt deze dag. Bonaire staat nu in ons geheugen als het eiland van de cactussen en de ezels, deze zie je hier echt heel veel. Verder is het heeeeel stil, je komt heel weinig mensen tegen. Nu hoorden we van de locals dat het op het moment wel heel stil is (dat is het op Curacao ook, dus het zal aan de tijd van het jaar liggen).
Als afsluiting hebben we in Kralendijk nog een afzakkertje genomen aan de boulevard. Was echt heel leuk. Inmiddels was het al een uur of 8 en om 21.40 uur zouden we weer terugvliegen. Dus de auto weer ingeleverd en wachten op het vliegtuig. Dit keer wel een kleintje. We zaten als enige blanken met nog 17 anderen in het kleine kistje. Was even wennen hoor, het leek wel een stofzuiger als je het geluid van dat ding hoorde. Maar alles ging goed en na 15 minuten stonden we weer op Hato airport. Het was een geslaagde maar wel heel erg vermoeiende dag!
Het vliegtuig in!
Sorobon
Submitted on 2010/07/04 at 14:10 via weblog
BeantwoordenVerwijderenhoi lieve mar en ries,
nou ja, hier zijn geen andere woorden voor dan WAUW!!!!!!!!
ondanks dat het dan een tikkie tegen viel moeten jullie het gewoon fantastisch hebben overal!
hier druipt nog steeds het zweet aan alle kanten van je lijf………
veel plezier verder!
xxx sas